Geschiedenis Roemenië

Al ver voor het begin van onze jaartelling waren delen van het huidige grondgebied van Roemenië al bewoond. Rond 600 jaar voor Christus werd Constanta door de Grieken gesticht en bewoonde de Daciërs de vruchtbare gebieden landinwaarts. De Romeinen veroverden 100 jaar voor Christus deze gebieden. Deze bezetting duurde tot het begin van de derde eeuw. Toen veroverden de barbaren het gebied op de Romeinen.

Dit was het begin van een onrustige periode die zou duren tot de 10e eeuw. Afwisselend was dit deel van Roemenië het strijdtoneel van vele veldslagen en werd het achtereenvolgens door zeven verschillende volkeren bezet. Tussen de zevende en achtste eeuw bekeerde de bevolking zich tot het christendom. Aan het einde van de twaalfde eeuw werd Transsylvanië bezet door de Hongaren. Deze bezetting duurde tot het jaar 1526.

Na een relatief korte bezetting door de Ottomanen verenigden de drie Roemeense vorstendommen zich korte tijd. In 1691 kwam hier een einde aan als Transsylvanië wordt ingelijfd door de Habsburgers. In het jaar 1859 werden Moldavië en Walachije definitief verenigd. En werd Carol van Hohenzollern de eerste prins van Roemenië. De ontwikkelingen volgen snel en tijdens het congres van Berlijn werd definitief de onafhankelijkheid van Roemenië erkend.

Na de Eerste Wereldoorlog werden er een groot aantal gebieden zoals Transsylvanië toegevoegd aan Roemenië. In het jaar 1944 werd het communisme ingevoerd en kwam  Roemenië volledig onder de invloedsfeer van de Sovjet-Unie. In 1965 kwam Ceausescu aan de macht. Zijn regime regeerde met harde hand tot 1989. Toen zorgde een volksopstand ervoor, dat er een einde kwam aan zijn wrede dictatuur. Roemenië kreeg haar democratische grondwet in 1991. Na vele hervormingen kon het in 2007 lid worden van de Europese Unie.

© Sjors Provoost | www.flickr.com/photos/provoost/
         


Meer organisaties tonen